Larry Fink, roerganger van ’s werelds grootste vermogensbeheerder BlackRock zei kortgeleden :“Met dit beleid raakt Europa op een zijspoor” en liet zich met name negatief uit over Frankrijk. En omdat mijn vrouw behoefte had eens ergens anders naar toe te gaan, dacht ik: ‘Ik ga eens kijken’, huurde een huis in Le Val de Mougins aan de Côte d’Azur en toerde een paar dagen rond. Het werd een groot genoegen.

’s Morgens in aller vroegte kun je 7 dagen in de week terecht bij de boulangerie voor verse croissants en stokbrood, die tijdens de dag steeds vers gebakken worden. Op zaterdag kon je om 9 uur ’s avonds nog bij de slager terecht. In Nederland sterft de middenstand uit. Nog even en onze winkelcentra bestaan uit een Blokker, een Kruidvat, een HEMA en een Albert Heijn. Maar in de nauwe straatjes (met verkeersinfarct) aan de Côte winkeltje naast winkeltje met allemaal kleine Napoleonnetjes, waar je netjes en ter zake kundig geholpen wordt. Met daartussen een mega supermarkt van Casino of Carrefour, waar de verse afdelingen zo groot zijn als een voetbalveld en naast de pakken chips doodleuk flessen Vosne Romanee 2007 geprijsd staan voor 67 euro. Vrouwen nemen deel aan het arbeidsproces met dagopvang voor de schoolgaande kinderen.

 

Franse economie

Met een bevriende Nederlandse makelaar bezocht ik een bouwput in Cap Ferrat, waar de allerrijksten van de wereld een stek hebben en hun zeekastelen (met Riva’s in de buik en helikopters op het achterdek) laten dobberen in de baai. Met daartussen een dwarse Fransoos die zijn rozenkwekerijtje voor geen enkel bedrag wil verkopen en in zijn verwaarloosde huisje blijft wonen. “Sem, de Russen hebben lang geleden de kwaliteiten van deze omgeving al ontdekt en dat heeft hier de rijkdom gebracht”, zei de makelaar op een terrasje tegen me en vertelde ook dat in juli en augustus de bouw wordt stilgelegd om de vakantievreugde niet met lawaai en vrachtwagens te laten verstoren. Over de Franse economie maakte hij zich geen zorgen. “Ici on a tous en Merkel en Hollande hebben, naar mijn mening, afspraken gemaakt die na de door mij verwachte herverkiezing van Merkel naar buiten worden gebracht.” ‘Frankrijk is duur’, hoor je vaak. Dat klopt als je in Cannes op een hotelterras 20 euro voor 2 koffie moet neertikken.

Maar op de boulevard aan het strand staan gratis ijzeren, blauwgeschilderde stoelen waarin je kunt gaan zitten om je krantje te lezen en/of naar het flanerende publiek (met veel gekke, kleine hondjes) te kijken. Bij de kiosk haal je een bakkie voor 2 euro. Overal goedkope parkeergarages. In Mougins zitten de mannen om 10 uur al aan hun eerste ‘ballon blanc’ voor 1,50 en paffen erop los, terwijl ze druk met elkaar in gesprek zijn. Het is ‘savoir vivre’ in dit land van eten en drinken.

AIX

Domaine de la Grande Séouve, 13490 Jouques en Provence zal niet veel mensen wat zeggen. Maar AIX rosé is inmiddels bij kenners wereldwijd een begrip. De productie van zo'n 350.000 flessen op jaarbasis wordt verkocht in de betere restaurants in Frankrijk, maar ook in Engeland, Nederland, België, Zwitserland, Spanje, New York, Aspen, Boston, St. Barth, Ibiza, Hong Kong, Singapore, Abu Dhabi. De man achter dit fenomenale succes is een Nederlander! Eric Kurver, een jonge vijftiger, kocht het domein (in 1880 ontstaan als een truffelgaard, in de vroege jaren 1900 omgebouwd en inmiddels één van de grootste domeinen met 72 hectare wijngaard in het 'AOC Coteaux d'Aix en Provence' gebied, gelegen op een plateau 420 meter boven de zeespiegel) in 2009. Ik ken hem van vroeger toen hij een succesvol uitgever was, belde dat ik in de buurt was en maakte een afspraak. Na een prachtige tocht door het hart van de Provence ontving hij ons, samen met zijn vrouw, allerhartelijkst en deed zijn verhaal. AIX rosé is de top cuvée van Maison Saint Aix en ontving reeds meerdere malen een gouden medaille op het 'Concours Agricole' in Parijs, druivensoorten Grenache, Cinsault, Syrah en Counois, grondbewerking geheel organisch. Wijnkenner/schrijver bij uitstek, Hubrecht Duijker, dichtte: "Wát een lekkere wijn. Geurig, loepzuiver en levendig, met lekker veel sappig, mild fruit van sinasappel en rode vruchtjes, plus nog een subtiel Provençaals kruidje en een prettige frisheid. Pure perfectie". Na de rondleiding door moderne bottelarij en (gist)kelders spraken we tijdens de proeverij o.a. over DE slapeloze nacht van onze propriétaire-récoltant. Hij zei dat DAT de nacht is voorafgaande aan het jaarlijks terugkerend moment dat hij, met zijn mensen, definitief beslist over de assemblage van AIX, die bestaat uit 15 verschillende cuvees die allen een potentieel onderdeel vormen. "Bij de wijnproductie zijn er vele risicofactoren, waaronder de weersomstandigheden etc. Als boer leer je te leven met risico's die je niet in de hand hebt. Het finale besluit over de definitieve blend brengt een risico mee dat je wel in de hand hebt. Eenmaal besloten, staat de smaak voor het hele jaar vast." Voor 2012 was de keuze opnieuw 'fantastique' en zingend gingen we huiswaarts.

 

Dealingroom SEM

“Mokum driedrieenveertig!”, roept de dealingroom. Terug op de ultimo na 6 maanden hard werken. Wij zijn blij met het komende einde van ‘QE3’. De Amerikaanse economie staat binnenkort weer op eigen benen. Nu Europa nog. “Imtekken vijfnegentig!”, roept de dealingroom. Van favoriet aandeel naar winkeldochter door ‘zakkenvullende onbekwaamheid en list en bedrog’. Daar ga je niet van zingen, tenzij je van valse noten houdt.


Afspraak maken?