Robbie zet 5 'kletsen' neer op de toog bij Hoppe. Hoeveel zijn er neergezet in de jaren dat de beursvloeren van Amsterdam nog beursvloeren waren en we hier ons verdriet verdronken en onze vreugde vierden? We hebben oom Harrie nog gekend. De legendarische kroegbaas die zelf niet dronk noch rookte en er dagelijks voor zorgde dat alles netjes bleef verlopen. Hij haalde de glazen op in zijn altijd bomvolle zaak en wie lastig werd ging discreet naar buiten. Als hij je kende, dan met geld voor de taxi in je zak. Ik heb hier anno november 2013, 35 jaar na de start van de European Options Exchange, afgesproken met een paar makkers van het eerste uur om met een biertje en bitterbal onze geschiedenis op te halen. We zouden een boek kunnen schrijven.


Opening EOE

Het begon allemaal in het voorjaar van 1978. Een advertentie in de Telegraaf met de uitnodiging om te solliciteren bij de binnenkort van start gaande European Options Exchange. Wie uitgenodigd werd voor een gesprek kwam in de Industrieele Club op de Dam terecht, waar de beursdirectie in aanloop naar de opening kantoor hield. Je moest je melden bij de heer van Holte, een oud-marineman. Die net zoveel verstand had van opties als de sollicitant. In de grote klassieke kamer lagen op het bureau voor hem stapels enveloppen. Met sollicitaties, was de inschatting die je dan maakte. De inhoud van het gesprek was nul en het aangeboden salaris drie keer nul. Toch waren we heel blij toen dagen later een aanstellingsbrief in de bus viel. Want we zochten het avontuur. En dat hebben we gekregen, wat heet.

Vier april 1978 gingen de deuren open en de financiële wereld verzamelde zich. Vijf april was het bladstil en die stilte heeft lang aangehouden. Dagelijks moesten we ‘bangen’ voor de deurwaarder. De banken staken geen poot uit en noemden ons 'het casino aan het Damrak'. Beleggend Nederland had geen notie van ons bestaan. Deelnemende partijen van de EOE (Engeland,Frankrijk en Duitsland)hadden een dubbele agenda en lieten ons in de steek. De Amerikaanse opties die werden gesteld door een grondlegger van de beurs en oprichter van marketmaker AOT, Jos Dreesens, brachten wat volume en met de Belgen kon je op Kerstavond nog Petrofinaas handelen. Het is met name de grote verdienste geweest van de oud-minister van Verkeer en Waterstaat, Tjerk Westerterp, dat we die periode zijn doorgekomen. Dagelijks liep hij tegen de slotbel de beursvloer op en gaf een rondje bij tante Annie die voor 'natjes en droogjes' zorgde in een hoekje van de beurs. Hij bleef optimistische woorden spreken en we hielden vertrouwen. Wat konden we anders, nadat we onze schepen achter ons hadden verbrand?

Introductie put optie

Na de introductie van put-opties die het 'Grote Geld' in de gelegenheid stelde puts te schrijven als voorfinanciering van aandelen en met dat geld scoorde in de hoge rente op deposito's EN het aantreden van de charismatische Amerikaanse president Ronald Reagan, die met zijn uitstraling 'de wereld aan het rollen' bracht, kwam de draai in het volume. We trokken bij toerbeurs met Tjerk het land in om het optie-evangelie te verkondigen. Hij had ook geen verstand van opties en bij een moeilijke vraag uit de zaal zei hij steevast "Dat lijkt me een goede vraag voor…" en gaf de microfoon door aan een ongelukkige in het panel die het antwoord ook niet wist. Op de beursvloer vielen om de haverklap door overbelasting de schermen uit. Dan pakten we opgestelde schoolborden met een krijtje en de handel ging door. Wie slecht kon hoofdrekenen had de volgende ochtend een probleem met zijn 'netlik', zoals de combi posities en cash toen heette.

Maar we sloegen ons erdoor heen en vierden alles wat er te vieren viel. Liefst aan de overkant in een brasserie waar we de polonaise liepen en de hoedrand van een statige handelaar van de ABN, mijnheer Druif, afknipten. Om de volgende dag op de Heiligeweg een nieuwe te kopen.

Black Monday

De economische wereld ontwikkelde zich en de Amsterdamse Optiebeurs groeide mee. En toen werd het oktober 1987 en werden we geconfronteerd met de crash die velen van ons aan de rand van het faillissement bracht. Alleen door de enorme saamhorigheid en onder de krachtige leiding van beursdirecteur Ulf Doornbos kwamen we Black Monday door en krabbelden op. In de '89 crash konden we teren op die ervaringen. We zaten wel 'met natte ogen' op de trap en sommige marketmakers verstopten zich op het toilet om niet te hoeven stellen.

 

Aan de toog

We draaien met onze vinger en Rob zet de toog vol.

 "Weet je nog, Sem?”

“De Ouwe Jongens Krentebrood Club”.

De club werd opgericht in februari 1989 met 150 genummerde certificaten en stropdassen. Je kon alleen lid worden als je vanaf de eerste dag (4 april 1978) op de vloer had gestaan. André Hazes werd erelid en zong op onze feestavonden. We hebben nooit meer gelachen als toen.

 

Rob zet de toog vol.

 

"Weet je nog, Sem?”

“Het oproer tegen het sluiten van de beursvloer".

Op een ochtend kwam het gerucht de vloer op dat de directie in verregaande onderhandelingen was met een software-leverancier die de handel moest omzetten naar het scherm. 's Avonds verzamelden we ons in de Industrieele Club en maakten met een opgetrommelde advocaat een strijdplan. We snapten dat het scherm de toekomst was voor de grote noteringen. Maar wisten uit ervaring dat je bij kleinere noteringen met lage volumes over een grotere order moest praten om belangen bij elkaar te brengen. We wonnen de strijd en verlengden het leven van de 'open outcry'. Nu de vloer gesloten is en Beursplein 5 omgetoverd tot een kantoortuin, blijkt ons gelijk. In veel noteringen, met name in de AMX, kun je niet meer uit de voeten en is de handel veelal doodgebloed.

 

Rob zet de toog vol.

 

"Weet je nog, Sem?”

“Bomalarm".

Aan de overkant van de beurs van Berlage was een kantoor gevestigd van EL AL. Op een dag kwam daar een bomalarm binnen en de hele buurt moest naar buiten. Ook wij verlieten, halsoverkop, het gebouw en stonden in ons overhemd te kleumen totdat het sein weer op groen werd gezet.

 

Rob zet de toog vol.

 

"Weet je nog Sem?”

“Akkie en Guus".

Akkie was afgeleid van het woord ‘academici’ en de benoeming van gevaarlijke partijen als Goldman en we waarschuwden elkaar als er een grote order vanuit die hoek kwam. "Akkie is koper in Olies", fluisterden we elkaar dan in het voorbijlopen toe. En dan hield je effe je mond. Guus was een beurshandelaar en het toppunt van domheid. Als je zijn tegenkant deed, stroomde het geld binnen. Bij "Guus is koper in Olies" schreeuwden we de longen uit ons lijf: "Sold".

 

"Is er eigenlijk wat veranderd in de inhoud van de handel sinds jullie begonnen?", vraagt iemand verderop aan de toog. We kijken elkaar aan en schudden gezamenlijk het hoofd. "Het is nog steeds laag kopen en hoog verkopen", krijgt hij als antwoord.

 

We draaien met onze vinger en Rob zet 5 koffie neer. In de geest van oom Harrie vind hij het welletjes.

Hij heeft gelijk, we drinken de koffie op en nemen naar goed beursgebruik uitgebreid afscheid. Geld voor de taxi hebben we tegenwoordig zelf.


Afspraak maken?